acıq

is. Hirs, hiddət, qeyz, qəzəb. Acığın cana ziyanı var. (Ata. sözü). <Əziz bəy:> Bir güzgüyə bax, gör gözlərin acığından qan çanağına dönübdür. M. F. A.. İçərimdə zəhərli ilan kimi bir acıq və kin qıvrılırdı. M. İ.. Cəmil . . güləndə acığından Tahirin əlləri titrəməyə başladı. M. Hüs.. Acığa düşmək – tərslik etmək, inad etmək. Nəsrəddin bu hadisələrdən acığa düşdü. M. S. O.. Acığa salmaq – öz hərəkəti, ya sözü ilə birisinin tərslik etməsinə, inad etməsinə səbəb olmaq. Acığı soyumaq (yatmaq) – hiddəti keçmək, qəzəbi keçmək, sakitləşmək. Qaraca qız anladı ki, ağıllı köpək onu bir tövr ölümdən qurtarmışdır. Ona görə də dərhal acığı yatdı və qara köpəyin başını sığallayıb onu əzizlədi. S. S. A.. Acığı tutmaq – hirslənmək, hiddətlənmək, qəzəblənmək. Uşaqlar içində düşər gülüşmək; Sənin də acığın tutar, ağlarsan. M. V. V.. Bilmədim kimə acığım tutsun və kimin üstünə hirslənim. C. M.. Qaraca qız . . düşünürdü: – Mən Ağca xanıma nə etdim ki, anasının mənə acığı tutdu. S. S. A.. <Qulunun> bütün məzlum, zavallı görkəmi Surxayda təzadlı bir duyğu oyandırdı: bir yandan ona yazığı gələrdi, ürəyi yanardı, o biri yandan da acığı tutardı. M. İ.. Acığı(na) gəlmək – xoşlamamaq, xoşlanmamaq, xoşuna gəlməmək. <Qənbərqulu:> . . Mən özüm əslində az danışan adamam, heç çox danışmağı sevmirəm və çox danışan adamlardan da acığım gəlir. B. T.. Daha artıq böyüdükcə, onun <Azadın> bu xasiyyəti mənim acığıma gəlməyə başlayırdı. M. İ.. Həbib fikirləşdikcə özündən acığı gəlirdi. Ə. Vəl.. Acığını basmaq (yemək) – özünü saxlamaq, hiddətini yatırmaq. Acığını çıxarmaq – heyfini almaq, əvəzini çıxmaq. İndi Molla Kərim orucluğun və məhərrəmliyin də acığını çıxarmaq istəyirdi. B. T.. Acığını tutdurmaq – hirsləndirmək, acıqlandırmaq. Yay girəndə Səmədin dəliliyi şiddətlənirdi. Görürdün, yol gedəndə gözləri çanağından çıxıb oynayır, . . acığını tutduranı döyməmiş olmurdu. Ç.. Acıq almaq – intiqam almaq, əvəzini çıxarmaq, heyfini almaq. Acıq çəkmək – arzu edilməyən, xoşa getməyən səbəblər üzündən hirslənmək, acıqlanmaq, daxili iztirab çəkmək. Acıq çıxartmaq (çıxmaq) – bax acıq almaq. Acıq eləmək – küsmək, inciyib getmək. Acıq vermək – birini acıqlandırmaq, birisinin acıq çəkməsinə səbəb olmaq. <Topçular:> – Boşa gedəcək, nə qədər atsanız boşa gedəcək! – deyə uzaqdanuzağa düşmənə acıq verirdilər. Ə. Ə.. – <Ağca xanım> pərdəni salmaq, sakitcə evə girməklə Zoyaya acıq vermək, «yandırmaq» istəyirdi. M. C.. acıqla zərf 1) Acıqlı bir surətdə, hiddətlə, hirslə. Acıqla cavab vermək. Acıqla danışmaq; 2) qəsdən, tərsinə olaraq. Acıqla etmək. O, acıqla belə elədi.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • açıq — sif. 1. Qapalı olmayan, örtülü olmayan. Açıq pəncərə. Açıq qutu. Açıq kitab. – Səhər Sona yuxudan ayılıb medalyonu açıq z. gördü. N. N.. // Qıfılsız, bağlı olmayan. Açıq şkaf. Açıq qapı. 2. Örtüksüz, üstü örtülü olmayan, damı olmayan. Açıq səhnə …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • açıq-aydın — z. və sif. bax açıq (12 13 cü mənalarda). Açıq aydın məsələ. Fikrini açıq aydın söyləmək. Açıq aydın danışmaq. – Dostumuzun açıq aydın baxışlarından; Mavi suya nur tökülür, mənalar yağır. S. V …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • açıq-açığına — z. Açıq bir surətdə, gizlətmədən, qorxmadan, çəkinmədən. Lakin Əhməd pəncərələrə tərəf nə üçün baxdığını açıq açığına Cəmiləyə deyə bilmirdi. S. R …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • açıq-aşkar — bax açıq aydın. Ölümsüzdür açıq aşkar açılan güllə; Qara həsəd gizli gizli yeyir ürəyi. B. V …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • açıq-saçıq — sif. və zərf 1. Pərişan, nizamsız, dağınıq. 2. Açıq, ədəb xaricində, hər şeyi olduğu kimi, öz adı ilə. Açıq saçıq danışmaq …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • acıq-qıcıq — is. dan. Birisini acıqlandırmaq, hiddətləndirmək. Acıq qıcıq vermək …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • nəhif — ə. açıq, zəif …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • müsərrəh — ə. açıq aydın söylənmiş; açıq izah edilmiş …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • izah — ə. açıq, aydın, ətraflı surətdə anlatma, ifadə etmə …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • münsərih — ə. açıq, aydın, zahirdə olan …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.